کافه‌ای در ناکجا

وقتی از کشور های دیگه کمک و یاری میخوای.
کشور ها:

بعد این پست انگار که بخوای دکمه سینمایی دیدنم رو بزنم. زدم.

نه تنها از اون لیست بلکه هیچ فیلمی تا همین الان دیگه ندیدم البته بجز فال نیک که اون هم استثنا محسوب میشد.

عوضش انیمه نگاه کردم. از نوع جدید و تازه تو بهار امسال. 

و قراره تو این پست بهتون معرفی کنم. 

و قبل رفتن بهتون توصیه میکنم که اینها پیشنهادی نیستند و سلیقه بنده است.

پس اگه خوشتون نیومد میتونید بنده رو دیگه نبینید.

پس بفرمایید.

اگه بتونم خودم رو زنده و سالم نگاه دارم. اینجا رو هم زنده نگه میدارم.

سلااااااام. با اینکه قول دادم قراره اینجا فعالیت زیادی داشته باشم. حداقل اخر هفته و اینجا رو زنده نگه دارم ولییییییییییییییی اصلا وقت نشد. سرم با خیلی چیزها گرم مخصوصا اون یکی وبلاگ.

تغییراتی که اول تابستون داده، زیبا است ولی فقط زیبا است. هنوز اون حس وبلاگ رو نمیده یعنی مشکل من فقط با یک دکمه انتشار در اینده که وقتش رو هم خودم مشخص میکنم و شما بلاگیکس منتشر میکنید حل میشه. یعنی تلگرام به عنوان اپ همین ویژگی رو داره ولی شما به عنوان وبلاگ ندارید. اینکه چرا نداره هم سواله.

یه پست از انیمه هایی که بهار نگاه کردم رو قراره منتشر کنم. جالب اینجاست که بعد از انتشار اون پست در مورد سینمایی های فرودین ماه، من نقطه سینمایی دیدنم رو گذاشتم. کتاب هم خیلی وقت نمیخونم واقعا که. به جاش وبتون خوندم. 

و تعریف از خود نباشه که هست. انگلیسی خوندن و شنیدن ام خیلی خوب شده. فقط مونده صحبت کردن و نوشتن که قراره این ماه روش قشنگ کار کنم. تو نقاشی کشیدن و نویسندگی و صد البته برنامه نویسی هم کار میکنم. فقط رانندگی میمونه که میخوام تنبلی کنم و بزارمش برای ماه بعدی 😅

همچنان از اینجا بدم میاد ولی جای دیگه هم ندارم برم و صد البته که همه جا مثل همه. ایش. 

دقیقا فقط نوشتم که کافه پیش از این نخوابه. واقعا که. عکس هم ندارم. پنج دقیقه دیگه میزام.